(Mk 1,21-28)
W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego. A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.
Trudno ducha nieczystego stawiać za wzór. Jednak jego postawa z tej historii powinna być dla nas ważną wskazówką. To paniczne zawołanie „Wiem, kto jesteś: Święty Boży” świadczyło o tym, że duch zdawał sobie sprawę z wielkości majestatu przed którym stanął. Musiał się podporządkować w sposób bezdyskusyjny i wykonać każde polecenie Pana. My nie musimy obawiać się naszego Boga. Wszak zwracamy się do Niego – Ojcze. Nie powinno to jednak zasłaniać nam Jego majestatu. Zatem zgromadźmy się przy naszym Ojcu z tym samym zawołaniem – wiem kim jesteś: Święty Boży. Zapraszam na spotkanie modlitewne.
Tomek
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jeśli nie jesteś zalogowany, podpisz się pod komentarzem.