(Mdr 2,23-3,9)
Dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka, uczynił go obrazem swej własnej wieczności. A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą. A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju. Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich, Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie. Doświadczył ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę. W dzień nawiedzenia swego zajaśnieją i rozbiegną się jak iskry po ściernisku. Będą sądzić ludy, zapanują nad narodami, a Pan królować będzie nad nimi na wieki. Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę, wierni w miłości będą przy Nim trwali: łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.
Nigdy wcześniej nie czytałem tego fragmentu. A jak widać, i w nim ukryta jest część Bożej woli. Pięknej woli trzeba powiedzieć. Być obrazem wieczności samego Boga. Niech będzie to stwierdzenie jakimś dopełnieniem tego, o czym mówiliśmy na wyjeździe do Tenczyna. Niech będzie on także zachętą do poszukiwania Jego woli, czasem bardzo zaskakującej jak widać.
Trzeba dodać, że niesie to słowo, także ogromną nadzieje na przyszłość wszystkich dzieci bożych, co w okolicznościach powołania do Ojca naszej kochanej Ziutki, czyni to Słowo szczególnie aktualnym. W związku z tym zapraszam Was wszystkich na Mszę Świętą, która zostanie odprawiona w intencji zmarłej o godz 19.oo w kaplicy w Prokocimiu (w zamian za spotkanie).
Tomek
PS. Wierzę, że licznie zgromadzimy się jutro przy ołtarzu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Jeśli nie jesteś zalogowany, podpisz się pod komentarzem.